1-   مرحله پیش از درمان : که در ان کل خانواده هسته ای باید شرکت داشته باشند درمانگر معلوم می سازد که آنها سر رشته جلسات را در دست دارند ، اما این خانواده است که باید در باره زندگی خارج از این دیدارها تصمیم بگیرد

 

2-   در مرحله میانی ،مشارکت و آمیختگی درمانگر با کل خانواده افزایش می یابد درمانگر مواظب است که در نظام خانواده غرق نشود ؛ نشانه ها برسی می شوند و کوششی برای رشد و کمال تلقی می شود ؛ از طریق مواجهه روایت یا بیهودگی خانواده تحریک می شود تا دست به تغییر خویش بزند

 

3-   در مرحله بعد با توجه به افزایش انعطاف در خانواده لازم است تا مداخله اندکی از سوی درمانگر یا تیم درمان صورت بگیرد

 

4-   مرحله جدایی که در ان ، درمانگر و خانواده از هم جدا می شوند ، لیکن با اذعان به وابستگی و احساس فقدان متقابل آنها به یکدیگر به اعتقاد ویتاکر ،چیزی که خانواده درمانگر لازم است پیش از سایر موارد فراهم آورد، عبارتست از پختگی شخصی خودش؛او اصرار داشت که درمانگر باید از نظام باورهاو دنیای نمادین خویش پرده بردارد

 

 

 

به طورخلاصه میتوان گفت:

کارل ویتاکر و والتر کمپلر دست اندرکاران اصلی رویکرد تجربه نگر هستند . ویتاکر که تقریبا از 30سال پیش نشانه های بیماران اسکیزوفرنی را علایمی دال بر وقفه در رشد و کمال می دانست کماکان به کار خود با خانواده ادامه می دهد و بر موانع درون روانی و بین فردی  برای رشد و پختگی تاکید می ورزد . ویتاکر گاه این ادعا را دارد که مداخلات وی عمدتا تحت مهار ضمیر ناهشیار او قرار دارند و گاهی اوقات نوعی رواندرمانی مهملات را که به منظور یکه خوردن ،گیج شدن و سرانجام به فعالیت درآوردن نظام خانوادگی متوقف یا مختل طراحی شده است ،اجرا می کند . در طی این فرایند ،او در پی تجربه رشد افزا برای خویش نیز هست و اعتقاد دارد درمانگری که به لحاظ درمانی از این رویارویی نفع شخصی نبرده باشد ،چیز چندانی به خانواده ارزانی نخواهد کرد

 

 منبع اندیشه و رفتار